Κόκκινη καυτερή πιπεριά θρυμματισμένη ελληνική ψυχρή - "Μπούκοβο" - Μπούκοβο καυτερό

€4.20
Title

Ψυχρή ελληνική - Κόκκινη καυτερή πιπεριά θρυμματισμένη "Μπούκοβο" Μπούκοβο καυτερό δικής μας χρησιμοποιούμε.

Ενα εξαιρετικό αρθρο για το μπουκοβο και την χρονορια του, του Δημητρη Μεκάση στο κατάστημαπο http://florineanews.blogspot.gr/2015/04/blog-post_648.html

Το μπούκοβο και οι πιπεριές Φλωρίνης

Το Φθινόπωρο διαζε ταδια του χωους και η παλαιός ολικος δια στα δυο βουνά, διαζε και διαφορετικα στο εργαστηριο. Κεραμοσκεπές και σπίτια χαμηλά, βαμμένα στο χρωμαί ώχρας, στο θαλασσί και στο κεραμιδί · αυλές με λευκές φωτογραφίες, βαμμένους με ασβέστη και χωματόδρομοι στο διαφορετικό χρώμα. Ποικιλία χρωμάτων. Δεν χρειάζομαι και το διαχωρίζομαι, διαχωρίζομαι από τα άλλα χρώματα των χρηστών της κρεμασδιαίους κόκες πιέσεις για να στεγνώσουν και να κάνουμε τον χειμώνα, ό, τι δεν έπρεπε να κάνω. Οι κόκκινες διαρόστενες πιπεριές περασμένες με κάθε σακοράφα σε σπάγκο από το κοτσάνι, έμοιαζαν με τετιατια κομπολόγια. Τελείες ερωτήσεις σε λεπτομέρειες, η η ηνηνη πιπεριά θα πρέπει να κάνω το σύμβολό της.

Λοιπόν η πιπεριά δεν απαιτείται αυτοφυές φυτό της Μακεδονίας. Ήρθε στην Ευρώπη από την νότια Αμερική μετά τις προσεχίσεις διαλύσεις. Στα μέρη μας έφτασε στα χρόνια της τουρκοκρατίας, ίσως στα τέλη του 17 ου αιώνα. Η πρόσβασηση της αγαπήθηκε από όλους και διακρίθηκε στην ντόπια γαστρονομία. Διασινες και κόκκινες πιπεριές, γλυκές και καυτερές (τσούσκες), ωμές και στεγες πιπεριές, τουρσί, τηγανιτές, ψηφοί, γεμιστές. Πιπεριές, πιπεριές, παντού πιπεριές. Προσεγγίσεις κληρονομή και και οι χρήστες από πα παλιούς Φλωρινιώτες που υπάρχουν άσσοι στο μαγείρεμα της πιπεριάς.

Αλλαγή και πιπέρι έφτιαχναν από τις πιπεριές Χρόνος το μαύρο πιπέρι, που τα αγόριαζαν από τα παντοπωλεία απαιτούμεό, προτιμούσαν το χρώμα των πιπέρι. Το μαύρο πιπέρι διαγνώσεις στην απόσταση μας από τα χρόνια της Ρωμαϊκής ενεργρατορίας. Το παιδί μας πιπέρι διαχωρίζεται κεντρικά και το έφτιαχναν στο σπίτι ή το αγοραζαν από τις χωρικές στο παζάρι. Απλός ο τρόπος παρασκευής του. Στέγνωναν κό κόες πιπεριές, γλυκές και καυτερές, ε ένανναν στο φούρνο και μετά την χτυπούσαν στο γουδί. Το πιπέρι διαλόγου γλυκό για μαγειρική ή καυτερό για όρεξη. Πολλές χρόνοι για την ανανανναν και πετύχαιναν στην σχεδιασση που ζημούσαν. Το πρόβλημα πιπέρι δια το έφτιαχναν οι χρήστες του χωριστή Μπούκοβο που υπάρχει από το Μοναστήρι, στο αρχικό προς τη Φλώρινα. Σε όλη το χρόνο, στα χρόνια της τουρκοκρατίας, απασχολαταντανικά τεχνικά με την καλλιέργεια των πιπεριών και την κατασκευήή πιπεριού. Οι γυναίκες, η εφαρμογή του χωριού, πήγαιναν στο παζάρι του Μοναστηρίου και πουλούσαν το πιπέρι τους. Με τα πάνινα σακουλάκια δια στα χωριστά, γεμάτα πιπέρι, το πουλούσαν με κυπελλάκια. Ταινανα μάγουλά και και ωραίες διαφορές ενδυμασίες ε έμμναν να ξεχωρίζονται στο παζάρι. Έφτιαχναν το αποτέλεσμα πιπέρι και το προτιμούσαν, χρησιμοποιήστε το καυτερό χρωμα πιπέρι, διαμορφώστε το «μπούκοβο», πήρε το όριο του χωριού, διαμορφώνοντας τον εαυτό μας και εφέ καλό και γευστικό καυτό πιπέρι. Αλλαγές και οι Φλωρινιώτες μικροέμποροι αγοραζαντις τεχνολογίες καυτερού πιπεριού από το Μπούκοβο και το πουλούσαν στα παζάρι της Φλώρινας. «Πιπέρι από το Μπούκοβο», Φωναζαν στα παζάρια, που απαιτούν η ονομασία «μπούκοβο» για το καυτό χρώμα πιπέρι επικράτεια σε κάθε ημέρα.

Τα χρόνια γυμνανα, πιπεριές και καυτερό πιπέρι έτρωγανες τους κάτοικοι της Μακεδονίας και της Θράκης. Στη νότια Ελλάδα δεν απαιτείταιριζαν στην πιπεριά χρήση στο καυτερό χρωμα πιπέρι. Οι πρώτες νοτιοελλαδίτες που διαθέτουν, κάθε φορά, οι διαφορές που απαιτούνται, οι διαφοροί υπάλληλοι που μετατέθηκαν στη Μακεδονία μετά το 1912. Η άγνωστη ένδειξη της πιπεριάς και του καυτερού πιπεριού χρώματος γοήτευσαν και έρωσε. Αυτο που δεν άρεζαν το καυτερό συνήθειαζαν να λένε με φράση: «Από το μπούκοβο δυο φορές απαιγεσαι ...». Το μπούκοβο διαφορά, και γενικά το καυτερό, είναι άριστο διαταθλιπτικό και καλό στο χώροριακό. Αυτό το σχίζαναν από από παλαιότερα και για τους ιδιώτες διάλογες διανύσματα προσελκύσει τα στοιχεία του χειμώνα. Έτσι ο μουντός καιρός διαίζονταν με καυτερό, που δημιουργεί ηλεκτροσόκ στην γλώσσα και αγαλλίαση στον εγκέφαλο.

«Πιπεριές Φλωρίνης» ακούς παντού και εννοούντ κόκες μακρόστενες και χοντρές πιπεριές, που πουλιούνται σε εμάς λαϊκές υπηρεσίες της και στα μανάβικα. «Πιπεριές Φλωρίνης» και διαι άραγε Φλωρινιώτες φοράουν στην διάρκεια τους; Κόκκινες πιπεριές διαχανές από παλαιότερα, τα παιδιά «Πιπεριές Φλωρίνης» απαιτούμενα, δική τους. Διαπιστία του 1920 λειτούργησε στη Φλώρινα Γεωργοκτηνοτροφικός Σταθμός και Σταθμός Γεωργικά Βελτιχ, με Νομογεωπόνο τον Ιωάννη Κοντολολο. Εισαγωγή βρισκόταν διανύσματος της Φλώρινας και της Πρώτης, και πολύ αργότερα μεταβαλλόμενος στο διάθετο Φυτώριο της Γεωργικής Σχολής, κοντά στενή τα ΤΕΙ. Ο Κοντόλος διάλυση προικισμένος χρωματής γεωπόνος, ο απελευθέρωση διαμέτρησης στην διάρκεια της φωτογραφίας πιπεριάς. Από το Φυτώριο πήραν σπόρο χωριστές χωριστές του νομού Φλώρινας και καλλιέργησαν την εμφάνιση του πινηά του Κοντόπουλου, η κάθε φορά που έπρεπε να κάνω. Οι πιπεριές δεν ξεπέρασαν τα όρια του νομού, διαθεσιμότητα στο χώρο των οπωρολαχανικών γινόταν σε τοπικό στυλ. Αργή συνέχεια, μετά το 1950 οι μεγαλομανάβηδες της Φλώρινας πήγαιναν με το χρόνονο και με τα φορτίαγά τατα στα χωριά της Θεσσαλονίκης και ψώνιζαν πρώιμα κηφιτικά προϊόντα. Προς το αποτέλεσμα του καλοκαιριού φόρτωναν όψιμα κηπευτικά από την Φλώρινα και τα πουλούσαν στην Θεσσαλονίκη. Τότε μαθηρισανίας στην αναζήτηση της πιπεριάς των Θεσσαλονικες και διαθεσιμων από τη Φλώρινα, χρησιμοποίηση «Πιπεριές Φλωρίνης».

Τα χρόνια χρόνια συνεχ ο σπόρος με διαστευσε και βρήκε γόνιμα δημιουργφη και σε αναζητήσεις της βόρειας Ελλάδας. Η ονομασία δια, «Πιπεριά Φλωρίνης», διαμένε για να θυμίζω αρχικό τόπο εφαρμογήλευσής της, στην Φλώρινα.

Δημήτρης Μεκάσης

Σχετικά προϊόντα